Zo, weer hoog tijd voor een nieuw verhaal!
Vorige week eigenlijk gewoon een normale werkweek gehad. Het leven lijkt hier nu echt normaal te worden, je staat op gaat werken en komt weer thuis. Net zoals in Nederland, maar dan een beetje anders.. Het zal wel een positief teken zijn, want dat betekent dat ik me hier wel thuis begin te voelen. Ook gebeurtenissen op straat vallen me hier niet meer altijd heel erg op, terwijl jullie waarschijnlijk met je mond open zouden staan..

Afgelopen weekend heb ik pannenkoeken gebakken voor de hele familie! Ze kenden dit natuurlijk al van andere vrijwilligers en vinden het erg lekker. Dus ik ben zaterdagmiddag vanaf het zwembad op tijd naar huis gegaan om genoeg pannenkoeken te kunnen bakken voor de hele familie. De families zijn hier namelijk wel iets groter dan we in Nederland gewend zijn. Ik ben in totaal twee en een half uur bezig geweest met bakken, op kooltjes, maar wel in een normale koekenpan! Het bakken gaf toch wel enorm veel bekijks van de kindjes in de buurt. Dit maakte het wel een stuk gezelliger! De rest van het weekend ben ik eigenlijk bijna alleen maar bij het zwembad geweest. Een erg aangename verkoeling na een weekje werken!
Gisteren zijn we met een paar kindjes van mijn werk gaan zwemmen. Twee kindjes die ik bezoek en twee kindjes die ik niet bezoek. Het vertellen aan Sedat dat we gingen zwemmen was al een feest op zichzelf. Hij vindt zwemmen erg leuk en reageerde dan ook enorm enthousiast! Gelukkig hoefde hij nog maar een nachtje te slapen voor het zover was. Lieke en Esmee hebben de kindjes in de stad opgepikt met een taxi en ik stond ze, samen met Simone en Suus, op te wachten bij het zwembad. We hadden wat hulp ingeschakeld, omdat het anders niet mogelijk was om zoveel kindjes mee te nemen. Na omgekleed te hebben, konden we dan lekker het water in! Gelukkig begon het zonnetje intussen ook te schijnen, want 's morgens was het maar bewolkt en winderig. De kindjes hebben een erg leuke dag gehad in het zwembad, en dus ik ook!

Verder ben ik bezig om een project voor in de middag te zoeken. Ik bezoek elke dag vier kindjes en ben vaak alleen de ochtend daarmee bezig en ben altijd voor 14u klaar. Ik heb Nicholas (van het project) al een paar keer aangekaart dat ik meer kindjes kan en wil bezoeken, maar dat gaat natuurlijk op het Ghanese tempo.. Daar gingen we wel naar kijken (wat betekent dat ik op dat moment op zijn minst nog een week moet wachten) als Lieke en Esmee weg zijn. Ze hebben volgende week vrijdag hun laatste werkdag. Dan zou ik dus alweer twee weken verder zijn. Dus ook maar even een mailtje naar Nederland gestuurd en op kantoor hier aangekaart dat ik mezelf in de middag nuttig wil maken. Morgenvroeg moet het dan als het goed is eindelijk zover zijn, we gaan naar een naschoolse opvang om daar te bespreken wat we voor elkaar kunnen betekenen. Ik ben al twee weken bezig om iets voor de middag te zoeken, dus misschien kunnen jullie je dan iets bij het Ghanese tempo voorstellen..

Het laatste weekend van mei hebben we een weekend naar Mole Nationaal Park gepland, oftewel: olifanten spotten! Ik ga samen met vier andere vrijwilligers en kijk er erg naar uit!

En bedankt voor alle leuke reacties weer!
@Berian: Mijn jurk is al een tijdje klaar, maar zit te strak bij mijn oksels, dus moet hem al drie weken laten vermaken eigenlijk. Ik ben besmet door het Afrikaanse tempo denk ik..
@Petra: Moederdag kennen ze hier schijnbaar wel, maar bij mij werd er helemaal niks aan gedaan.