Maandagavond, de laatste avond die we door zullen brengen in het gastgezin van Lieke. Als we op de compound komen, is ons eten al klaar. Rijst krijgen we dit keer, niks mis mee. Dat Lieke zich goed aangepast heeft, blijkt weer uit het feit dat ze mee tz eet. Dit is een soort maïspap die zij echt iedere avond eten en volgens vader is het “the best food of Ghana”. Dat mag dan zo zijn, we voelen echter niet de behoefte om dit te proeven. Als iedereen klaar is met eten, wordt het tijd voor de familiefoto. Vader trommelt alle gezinsleden bij elkaar en vertelt wat de bedoeling is. Even later komen Mary en Hannah, twee zusjes van Lieke, netjes omgekleed weer te voorschijn. Mary, de oudste van de twee, is een heel aardig, bescheiden meisje. Hannah, 9 jaar oud, een leuke meid, die regelmatig ons gezelschap zoekt. Ook beide moeders, vader en broers zijn op hun “zondags”. Kleine Grace, 5 jaar oud, steelt de show in haar roze jurkje. Het is een mooi, heel eigenwijs meisje, dat iedereen om haar vinger windt. Maar ze is dan ook zo schattig en doet zo grappig! Ze heeft het mooie uiterlijk van haar moeder; dit is ook een knappe vrouw, die daarbij ook heel hartelijk is en gevoel voor humor heeft. Maar goed, de foto’s worden gemaakt en meteen op het toestel bekeken; foto’s vinden ze echt geweldig.

Daarna is het tijd voor cadeautjes. Lieke heeft een tas vol met puzzels, spelletjes, wat snoepgoed en kleren. Zo leuk, het leek wel Sinterklaas. Ze waren er superblij mee. Wij hadden als bedankje voor de gastvrijheid nog voor alle dames een mooie ketting; ook die vonden ze leuk.

Daarna naar bed, want voor de bus die ons de volgende dag (dinsdag dus) naar Mole moest brengen, moesten om 5.00 uur(!) de kaartjes gehaald worden in de stad. Lieke en Marieke gingen al vroeg op pad en kwamen terug met de kaartjes. Daarna ontbijten op de compound en dan weer rugzakken inpakken. Dan naar kantoor van “Meet Africa”. Wij hadden vanuit Nederland drie laptops meegebracht die we hier af zouden leveren. Dit namens Simone, een andere vrijwilligster, die inmiddels weer in Nederland is. Dan nog even door naar de stad om eten te kopen voor onderweg in de bus. Nog eenmaal terug naar het dorpje waar Lieke drie maanden gewoond heeft, spullen uit ons hutje halen en dan gaan we echt vertrekken. Met de taxi naar het busstation, waar we (natuurlijk) nog een tijdje op onze bus moeten wachten. Als die arriveert, blijkt de bagageruimte te klein voor alles wat er mee moet. Dit houdt in dat onze grote rugzakken mee in de bus moeten. Dat zou niet echt heel moeilijk zijn als niet iedereen tegelijk de bus in wilde. Ook dat verloopt zo chaotisch, met veel herrie en gebaren. Maar het komt goed en rijden maar….

We zitten ongeveer vijf uur in de bus, als ineens het bord “Mole National Park” in de, inmiddels donker geworden bush-bush, opduikt. We liggen met z’n vieren in een superruime kamer, met douche en WC. Echt lekker! We maken het niet zo laat; iedereen is moe van de reis en morgenvroeg is het weer bijtijds dag. We willen mee met de voetsafari en die start om 6.30 uur.

Het begint al goed. We komen buiten, lopen het hoekje om en daar zitten wel twintig van die hele grote bavianen. We moeten er langs en tussendoor om bij de plaats van bestemming te komen. En ja, heldhaftig als we zijn……Onze ranger is er klaar voor en compleet met geweer (voor als het echt gevaarlijk wordt, ziet er geruststellend uit) neemt hij ons mee de jungle in. Waterbok, antilopen, drie soorten apen, pumba’s we hebben het allemaal gezien! Echt super! En dan… staat er die hele grote, kolossale olifant plotseling recht voor onze neus. Wat is dat geweldig om te zien!!!! Als we onderweg zijn naar de waterpoel, zien we er nog één en in de poel liggen er twee heel relaxed te baden. Echt zó mooi!!!

Terug bij ons hotel staat er een lekker ontbijtje te wachten. Dat smaakt wel na deze ochtendwandeling. Na nog van een lekker bakje koffie/thee genoten te hebben, gaan we naar onze kamer om even een handwasje te doen. We hebben buiten mooi ruimte om een waslijntje te spannen en Sanne zal dat even fixen. Nietsvermoedend maakt ze de achterdeur open en daar springt zo’n dikke, vette baviaan op ons terras. Dat beest duwt ook nog echt tegen de deur om binnen te komen en we weten dan ook niet hoe snel we de deur weer op slot moeten maken. Het waslijntje hangt nu binnen, van links naar rechts door onze kamer; hier wordt de was ook vast wel droog!

’s Middags hebben we niets gepland en we brengen de middag door bij het zwembad. Lekker op het terras, wat te drinken en voor ieder wordt een heerlijk verse mango geserveerd. Ook hier komen de bavianen af en toe storen, maar er zijn genoeg Ghanezen die ze verjagen.

Het is erg leuk om hier te zijn, erg gezellig en er hangt een ontspannen, vriendelijk sfeertje. We praten gezellig met andere Nederlanders en met wat Ghanezen. ’s Avonds echt lekker gegeten, gekaart en nog wat gekletst. Morgen nog een dagje hier; heerlijk!!

Vanuit een zonnig en aangenaam warm Ghana groetjes van ons vieren en tot de volgende keer!