Donderdag, ons tweede dagje in Mole. We beginnen ’s morgens met een lekker ontbijtje op het terras van het hotel. Na een lekker bakje koffie/thee springen Sanne en Marieke het zwembad in. Lieke en ik lopen even terug naar onze kamer; Lieke moet nog wat verslagen van haar werk hier afmaken en ik haal even een boek om me lekker in het zonnetje te installeren. Als ik weer buiten kom, hoor ik iemand roepen: “Oh, here’s another one!” Ik bereid me al voor op de bavianen, maar…….er staan zomaar drie(!!) olifanten voor de deur! Gauw terug om Lieke te halen, een sprintje naar het zwembad en gewapend met fototoestel weer terug. Wow, wat een indrukwekkende beesten zijn het toch en zeker als ze in je voortuin staan! Ze doen zich tegoed aan ontzettend grote plukken gras en takken van de bomen. Dan vinden ze het genoeg en kuieren rustig weg, richting bush-bush.

De rest van de dag zitten we lekker bij het zwembad, genieten van een heerlijk soepje als lunch en genieten van het uitzicht.

Om 15.30 uur staat de jeepsafari op het programma. Als we naar onze kamer lopen om ons hiervoor om te kleden, komt er plotseling een baviaan uit de bosjes. Ze weten precies dat er in tassen vaak iets van eten zit en aangezien wij ook een tas bijhebben……Hij komt in een sprintje op ons af en we zijn dan ook heel blij dat we al zo dicht bij onze kamer zijn. Snel naar binnen en deur op slot. Dat beest blijft echter hier rondhangen en brutaal als ie is, zit hij gewoon tegen het raam aan om naar binnen te gluren!!! We durven de deur niet uit zo. We seinen Jerry, de “badmeester” met wie we een leuk contact hebben, in. Hij komt ons, gewapend met een catapult (daar hebben bavianen schrik voor) ophalen en zorgt dat we veilig bij onze jeep arriveren.

We klimmen bovenop de jeep om vanaf het dak de jungle te bekijken. Onze ranger stopt elke keer als er iets te zien is en vertelt heel uitgebreid over alle dieren. Als we wat huizen naderen, roept een bewoner al naar ons dat er links van de weg olifanten in de bosjes staan. En ja, daar staan er weer drie. We stoppen en klimmen van de jeep af om dichterbij te kunnen komen. Onze ranger is midden in zijn verhaal als er iets bijzonders gebeurt; twee olifanten beginnen te vechten. In het begin doet hij er wat luchtig over, maar het wordt serieus! En zo staan we even later, tussen de huizen en hun bewoners (die ook allemaal naar buiten komen om dit te kunnen zien), te kijken naar twee vechtende, kolossale beesten. Een kindje dat aan komt fietsen en natuurlijk niet opkijkt van een paar olifanten, wordt gewaarschuwd en mag niet verder. Als ze onze kant opkomen, seint onze ranger: “Move that way” en we lopen naar de achterkant van een huis. Echt geweldig om van dit gebeuren getuige te zijn! En dan opeens, is het voorbij en is de rust wedergekeerd.

We klimmen weer op onze jeep en vervolgen onze tocht. Als we stoppen tussen een grote groep bavianen, houden we goed in de gaten of er niet eentje op de jeep wil springen; van deze beesten zijn we nu eenmaal niet zo gecharmeerd!

Terug bij het hotel nemen we een lekkere douche en pakken onze spullen alvast zoveel mogelijk in om daarna te genieten van onze laatste avond op het terras in Mole. De volgende dag, vrijdag dus, willen we beginnen aan onze reis terug naar het zuiden. De bus vertrekt ’s morgens om 4.00 uur!!! Dus vroeg uit de veren en weer een lange dag van reizen voor de boeg.

Mole, met al zijn dieren, maar ook het hotel, de mensen, het eten, het hele sfeertje; wat was het leuk om hier te zijn. We hebben er volop van genoten!!