Gastgezin

Gisteren was het dan zover, ik vertrok naar mijn gastgezin! Hoewel ik er erg veel zin in had en erg benieuwd was, was het ook best wel een beetje eng. Ik was ineens alleen en moest dus alles alleen zien uit te vogelen. Abdul van Meet Africa heeft me naar mijn gastgezin gebracht. Hij met mijn bagage op zijn motorfiets en ik op mijn fietsje achter hem aan. Vanaf het kantoor is het zo'n tien minuutjes fietsen. Ik werd heel hartelijk begroet door mister Razak, Abdul fluisterde me vantevoren nog even snel de begroeting in het dagbani toe. Meneer Razak heeft me mijn kamer gewezen en zijn dochter, Asana, heeft me een beetje geholpen met uitpakken en inrichten. Toen ik de vlag uitpakte, vertelde ik Asana dat het de Hollandse vlag was met berichtjes van vrienden en dat ik deze graag op wilde hangen. Binnen tien minuten stond meneer Razak weer in mijn kamer en een paar spijkers en een hamer, echt super! Dus de vlag hangt, en die had ik gistermiddag ook wel even nodig. Na even in mijn hutje te zijn geweest en tot rust te zijn gekomen, ben ik naar de compound gegaan. De compound is de binnenplaats waar de hutjes van de familie omheen staan. Mijn hutje ligt net een paar meter buiten de compound. Op dat moment werd er gekookt en ik heb hierbij een handje geholpen. Heb tomaten fijn gestampt en nog iets fijngestampt, maar kon niet zien wat, omdat de stroom was uitgevallen en er dus geen licht was. Als de stroom uitvalt, noemen ze dat hier 'lights off'. Heb na het eten nog een uur of twee met meneer Razak gepraat. Erg leuke man! Soms moeilijk te verstaan en dus te begrijpen, maar hij houdt erg veel van vertellen, grapjes maken en lachten. Daarna ben ik lekker in bed gekropen, was erg moe van alle nieuwe indrukken!

Vanmorgen weer fris en fruitig opgestaan. Ik ging naar het kantoor van Meet Africa om Nicolas, de leider van mijn project, te gaan ontmoeten. Ik zou hem eigenlijk al gisteren ontmoeten, maar toen was hij te druk. Hajar van Meet Africa probeerde Nicolas te bellen, maar hij nam in eerste instantie niet op. Tijdens het wachten, heb ik Abdul wat Nederlands proberen bij te spijkeren. Hij wil erg graag wat Nederlands leren voor we weg gaan. Toen Nicolas uiteindelijk opnam, zei hij dat vandaag ook niet ging lukken, omdat hij moe was van gisteren en zich vandaag niet goed genoeg voelde. That's life in Afrika! Dus vandaag nog niks hoeven doen voor werk. Dan maar met de andere drie mee om hun werkplekken te bekijken, drie verschillende ziekenhuizen in Tamale. Hier waren we eigenlijk vrij snel mee klaar, toen besloten om 's middags naar een zwembad te gaan, hier waren we allemaal erg aan toe! We zijn met elkaar meegefietst om meteen elkaars onderdak te kunnen bekijken. Erg leuk om te zien hoe het bij hen eruit ziet. De een heeft juist geen elektriciteit en de ander wel en heeft zelfs een ventilator! Die luxe heb ik nu ook weer niet. Verder spreken bij hen niet zoveel mensen engels. wat erg vervelend is met de communicatie. Dus ik ben erg blij dat ik met mijn vader gewoon engels kan praten! Zo vanzelfsprekend is dat dus blijkbaar niet. Tijdens het pakken van mijn spullen kwam mijn zusje, Asana, vragen wat ik ging doen. Ik zei dat we naar het zwembad ging. Haar reactie was: 'I go with you'. Wat ook meteen inhoudt dat ik voor haar moet betalen, dat is hoe het hier werkt. Gelukkig is het hier niet zo duur allemaal. In het zwembad hadden we met Simone afgesproken en zij had ook kinderen uit haar gezin bij zich, twee zusjes. Het was zo heerlijk om even in een zwembad te kunnen springen! Daarna weer richting huis, ik was moe en dan is het weer even moeilijk omschakelen. Even in mijn hutje gebleven om wat te rusten en daarna richting de compound. Memory gespeeld met mijn kleine zusje en twee meisjes die hier op bezoek zijn, gegeten en daarna zitten schrijven tussen de spelende kindjes, babbelende vrouwen en een Afrikaanse radiozender, heerlijk!

@Berian: Ik heb nog helemaal geen maispap op. Misschien geloof je het niet, maar het is echt waar! Bij mijn gastgezin heb ik twee dagen yam gehad, een soort van aardappel en dat frituren ze dan. Als ontbijt krijg ik brood met thee.

Het eten is verder prima te doen! Heb nog niks echt heel vies gegeten. Heb in mijn gastgezin verteld dat ik vegetarisch ben, en dat was geen probleem. Ook als het eten te heet of te zout was, moest ik het gewoon zeggen zei meneer Razak. Dus dat komt wel goed!

En Carla, bedankt voor de extra fotoruimte! Ik zal er gebruik van maken!

Eerste dag in Tamale

Vandaag dan de eerste dag in Tamale.. Vanmorgen rustig wakker geworden met zn vieren. Na het ontbijt (een boterham met pindakaas!) zijn we met de taxi naar Tamale vertrokken. We hebben wat praktische dingen te zien gekregen. Verder zijn we naar de markt gegaan. Deze was een stuk leuker en minder chaotisch dan in Accra. De hele stad maakt trouwens een minder drukke en chaotische indruk, en dus ook een stuk positivier dan Accra!

Vanmiddag even rustig een lunch genuttigd en toen zijn we op pad gegaan voor een fiets. Dus vanaf nu kunnen we op een fietsje door Tamale heen. Aan dat idee moet ik nog wel even wennen! Daarna zijn we terug gegaan naar de compound en hebben we even een vrouw geholpen met haar werk. Daarna ben ik met de kindjes gaan spelen. Ik heb memory met ze gedaan en twister viel ook erg goed in de smaak (bedankt Marie!). Ze zijn ook erg behendig in het klimmen op mensen heb ik ondervonden, er zat er eentje ineens in mijn nek. Spelen en ravotten met deze temperaturen is wel afzien! Het zijn wel echt schatjes! Vanavond nog eventjes buiten gezeten met wat jongens van onze leeftijd. En nu, na een slechte nacht afgelopen nacht, proberen lekker te slapen!

Ik zet nog wat foto's erop!

Liefs!

Reis naar Tamale

Daar ben ik weer!

Na ons laatste nachtje Accra zijn we vandaag in alle vroegte met z’n vijven op de bus richting Tamale gegaan. En nee, Rob, niet letterlijk op de bus! We stonden netjes om half 7 op het busstation om de bus van 7 uur te pakken. Deze had er alleen niet zo’n haast mee en kwam uiteindelijk om half 9 een keer opdagen. Gelukkig was het een prima bus, met fijne stoelen en airco! Toen de bagage eindelijk in de bus zat, dachten we dat we dan echt richting Tamale konden vertrekken. Maar nee, er moest natuurlijk ook nog even getankt worden. Dus uiteindelijk rond 10 uur zijn we dan echt vanuit Accra richting Tamale vertrokken, hier leek ook niemand raar van op te kijken, dus probeerden wij dat ook maar niet.

De busrit begon enorm hobbelig, later reden we wat meer over geasfalteerde wegen, hoewel deze als nog af en toe kuilen hadden. Er was genoeg te zien langs de weg. Op deze manier kon ik even rustig kennis maken met het Afrikaanse leven. We zijn nu in het donker in Tamale aangekomen. Morgen gaan we Tamale in om alles te verkennen. Dus eerst even rustig aan Tamale wennen en dan op naar mijn gastgezin. Ik heb na een paar dagen rondsjouwen wel zin om mijn spulletjes gewoon ergens te kunnen gaan installeren en, ik hoop, een eigen plekje te creëren. Maar dat zijn zorgen voor later, eerst morgen Tamale in!

Ik zet nu ook nog even wat foto’s erop!

Liefs Lieke

Iederen bedankt voor de reacties! :)

Ps. Carla, de vlieger was helaas te groot om mee te nemen!

En Marit, tot nu toe is het eten nog prima te doen!

Niek, maak je niet druk, nog genoeg te vertellen als ik terug ben, nu al ;)

En Eef, gaat inderdaad nog even duren! Jij komt rond half mei terug toch? Ik in augustus, dan moeten we gewoon maar snel weer even meeten. Geniet nog van je laatste weekjes!!

Eerste indrukken

Hallo allemaal!

Hier dan mijn eerste berichtje vanuit Ghana, helemaal veilig aangekomen dus! Gisteravond ben ik met een andere vrijwilligster in Accra geland en kwamen we de drie andere vrijwillgers tegen. We zitten nu twee nachten bij iemand van de organisatie in Accra en gaan morgen op de bus naar Tamale.

Vandaag zijn we Accra ingeweest om wat praktische zaken te regelen en tegelijk dus een heleboel indrukken op te doen. De eerste indruk: warm en zweten! Er staat wel een lekker windje, wat wat enige verkoeling biedt. Voor de rest, drukte, chaos en we worden enorm veel bekeken. Er zijn namelijk geen andere blanken op straat te bekennen!

Morgen waarschijnlijk nog meer indrukken opdoen in de bus richting Tamale. En dan woensdag of donderdag zal ik naar mijn gastgezin gaan. Ik probeer snel weer iets van me te laten horen!

Liefs Lieke

ps. Bedankt voor alle reacties, erg leuk om te lezen!!